Canım Ağabeyim,

Hayatımın her anında en önemli yeri edinen insan!

Doğduğumda ben Ağrı’daydım sen İstanbul’da yani yaşama senden uzakta başladım. 1977 yılında öğrenim için Avusturya’ya giderken ben daha ilkokuldaydım ve çok iyi hatırlıyorum. Özlemle senin geri döneceğin günü beklerdim. Çocukluk yıllarımda sana yaşadığım özlemi farkettiğin için 18 yaşıma bastığımda beni yanına alarak ki, genç yaşında üstlendiğin bu büyük sorumluluk için sana hep minettar kalacağım, benim hayatımda çok önemli bir dönüm noktası yaşatmıştın.

Daha sonrasında uzun yıllar bazen birlikte, bazen birbirimize yakın yaşadık ve yanımda olmadığın zamanlarda bile sana olan özlemim hep daimiydi. Bugün yine senden uzaklarda, Costa Rica’dayım ve aradan çok yıllar geçmesine rağmen sana olan özlemimin, aynı sıcaklığı ile devam ettiğini hissediyorum. Birlikte çok güzel günler geçirdik ve bana hayatımın en güzel anlarını yaşattığın için sana çok teşekkür ederim.

Viyana’ya geldiğimde ben 18, sen 28 idin. 32 yılın dolu dolu ne kadar hızlı geçtiğinin farkına varamıyor insan, zaman geriye sarsın istiyor ama senin dediğin gibi önümüze bakalım ve daha iyi günleri hayal edelim. Öncelikle sağlığımız yerinde olsun, huzur ve mutluluk kaybolmasın hayatımızdan.

60.yaşın kutlu olsun çocukluğumun ve tüm hayatımın kahramanı.

Sen bulunmaz bir hazinesin ve iyi ki varsın!!!